Tagarchief: Verkiezingen

Gezonde zorg

IMG_0013

Ik kwam onlangs in de medische molen in Zwitserland terecht. Een wonderlijke wereld waar niets teveel is. Dat blijkt ook wel uit de simpele waarneming dat tussen mijn huis en mijn werk maar liefs drie apotheken te kiezen zijn. Ik kan de zorg die ik hier heb mogen ontvangen vergelijken met de huisartsen en specialistische zorg in Belgie en Nederland en ik heb inmiddels ook de eerste hulp in Zweden van dichtbij mogen meemaken. Eigenlijk allemaal toplanden als het gaat om zorg, maar Zwitserland spant de kroon.

Hele goede en toegankelijke zorg (eigen risico kun je gedeeltelijk afkopen). Zelfs de eenvoudige pijnstillers zijn gratis op recept. De huisartsen praktijk is een grote organisatie met veel dokters, assistentes, een eigen lab en administratie. Het is geen maatschap, maar een SA (equivalent van een BV). Een echt bedrijf dus. De zorgverzekering is twee keer zo duur als in Nederland.

In Zweden wordt de zorg door de overheid betaald. Er zit geen ziekenfonds of verzekeraar tussen. Het eigen risico is 110 EURO per jaar. Er is een tekort aan medisch personeel (veel verplaagkundigen wijken uit naar Noorwegen, waar de lonen veel hoger zijn) waardoor er behoorlijke wachtlijsten zijn. Dus daar zijn verzekeraars ingesprongen, je kunt je bijverzekeren om de wachtrij te passeren (waardoor anderen nog langer moeten wachten). Dokters werken vanuit gezondcentra met brede ondersteuning. Iedereen is in loondienst. De regionale spreiding van specialisaties leidt tot veel reisongemak voor patienten. Ik verblijf veelal in Noord Zweden (Kalix) en de dichtsbijzijde oncologie afdeling is 360 km van hier. Voor een bevalling kun je naar een ziekenhuis 80km van hier.

In Belgie ben je lid van het ziekenfonds, wat daar mutualiteit heet. Dat kost pakweg twee tientjes per maand. Het grootste deel van de zorg wordt gefinancierd uit belastinggeld. Voor elk doktersbezoek moet je cash afrekenen en kun je de rekening minus enkele euros eigen risico declaren. Afhankelijk waarvoor je kiest want graag gewilde artsen rekenen een zogenaamd ereloon wat niet uit het basispakket wordt vergoed. Artsen praktijken zien er kleiner en minder modern uit dan in Nederland. Een normale huisarts werkt alleen en heeft geen ondersteuning van assistentes of secretaresses. Ziekenhuizen kennen verschillende klassen. Thuisgeneesmiddelen kun je alleen in de apotheek verkrijgen (die zo ongeveer op elke straathoek te vinden is). Paracetemol is een keer of vier duurder als in de Nederlandse supermarkt.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:OECD_health_expenditure_per_capita_by_country.svg
Wij hebben in Nederland veel gediscussieerd over de stijgende kosten van de zorg. Laat ik daar eerst van zeggen dat er geen OECD land is waar zorgkosten structureel dalen. Integendeel. Je kunt er echter ook naar kijken in verhouding tot het BBP. En dan dalen de relatieve kosten in Nederland.
Een vaak gehoord argument is dat de hoge kwaliteit de zorg duur maakt. Als dat zo zou zijn zouden mensen in het duurste land het langste leven. Ook die vlieger gaat niet op. https://en.m.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_life_expectancy
De verschillen lijken vooral te verklaren hoe de zorg georganiseerd is.

In Nederland is een beweging voor een Nationaal Zorgfonds op gang gekomen. Een mooi campagne thema van de SP. Weg met zorgverzekeraars en weg met eigen risico. Terug naar het ziekenfonds, maar dan 2.0. Van de hele zorg keten veranderd er een ding, de zorgverzekering wordt weer een fonds. Van het reclamebudget en de marge betalen we het eigen risico (daar heb ik nog geen sluitende rekensom van gezien) en zorgverleners krijgen minder bureacratie (wat de eerste keer zou zijn bij een centralisatie van deze omvang). Verder veranderd er niets. De zorgkosten blijven gewoon stijgen en we zullen het linksom of rechtsom samen moeten betalen.

Beste Lodewijk,

FullSizeRender(1)Alsjeblieft, mijn stem voor de PvdA. In mijn kiesgerechtigde leven heb ik als ik het goed heb twaalf keer de verkiezingen voor de tweede kamer meegemaakt. Ik heb één keer gemist, omdat ik in het buitenland woonde en mij niet tijdig gemeld had. Ik heb twee keer niet op de PvdA gestemd. Van alle drie gelegenheden heb ik spijt en ik zou uitgebreid kunnen schrijven waarom, maar dat is niet meer belangrijk.

Ik ben opgegroeid in een links milieu. Mijn vader was actief in de vakbeweging en stemde PvdA. Mijn moeder gaf hem altijd een volmacht mee. Het is mij met de paplepel ingegoten waar ik thuis hoor en het is eerder logisch als vreemd dat ik inmiddels 25 jaar voor de vakbeweging werk.

Ik heb dus negen keer PvdA gestemd en daar heb ik eigenlijk ook altijd spijt van gekregen. Omdat jullie eigenlijk nooit waar maken waar je voor hoort te staan. In de oppositie niet en in de regering zeker niet.

Ik heb lang gedacht dat het kwam omdat je in de politiek nu eenmaal compromissen moet sluiten, met anderen maar ook in de partij zelf. Daarom ben ik ooit ook lid geworden, ik dacht dan kan ik intern wellicht nog wat verschil maken. Ook dat bleek teleurstellend, de structuur van de partij liet heel weinig ruimte voor creatieve, gedreven en ongeduldige mensen.

Ik wil mijn stem uitbrengen op een partij die burgers en bedrijven naar draagkracht laat betalen en de koek eerlijk verdeeld. Die ruimhartig is voor mensen aan de onderkant en mensen van buiten. Een partij die nadenkt over de wereld van morgen en daar naar handelt (En met handelen bedoel ik iets anders dan dealen). Een partij die staat voor de belangen van hard werkende mensen maar de zwakkeren niet uit het oog verliest. Een club die niet mee waait met de populistische wind en eisen stelt aan partners. Alhoewel de kieswijzer mij respectievelijk naar Groen Links, PvdD, SP en verwijst, kan ik het niet over mijn hart verkrijgen “mijn” klotenpartij te laten vallen.

Alles wijst er op dat deze verkiezingen cruciaal zijn voor het voortbestaan van de PvdA. Ik kan het tegenover mijn achtergrond niet verantwoorden dat ik aan de ondergang zou hebben bijgedragen. Maar laat jij nu de kiezer ook eens niet vallen Lodewijk. Met je deelname aan een van de meest schadelijke kabinetten sinds de tweede wereldoorlog heb je veel krediet verspeeld. Ik ga geen afbraakrijtje opsommen, je weet zelf wel wie het hardst zijn getroffen door mega bezuinigingen en hoe schadelijk dit is geweest.

Maar sinds kort lijkt het of je het licht hebt gezien en eerlijk gezegd, ik geloof je. Ik stem uit principe op een vrouw en met Khadija hebben jullie een super kandidaat. Iemand die als geen ander boven het gekraai van Wilders staat. Maar jij staat aan het roer en jij zult koers moeten houden! Daarom richt ik deze brief aan jou.

Met vriendelijke groet,
Eddy Stam